Link 't Olde Doesburgh

Het verhaal van de groep 't Olde Doesburgh staat onderaan deze pagina. Hier is de link.

In 1953 speelde onze vereniging een belangrijke rol bij het redden van slachtoffers bij de watersnoodramp in 1953.

Rond 1 februari 2023 besteedde Omroep Gelderland hier enige aandacht aan, mede door de aandacht die de site Doesburg vertelt er aan besteedde.

Watersnoodramp

DOESBURG - Ze wisten niet wat ze konden verwachten, maar gingen gewoon. Zes jongemannen uit Doesburg trokken zeventig jaar geleden naar Zeeland om mensen te redden uit de Watersnoodramp. Het is een bijna vergeten verhaal, dat inmiddels weer springlevend is.

Jopie Tol-Bosman (91) heeft nog gedeeltelijke herinneringen aan de Watersnoodramp. "Het was 1953 en Dick en ik hadden al drie jaar verkering. Dick woonde nog thuis bij zijn ouders op de Lindewal in Doesburg en ik bij mijn ouders in Ellecom. Het was was verschrikkelijk, die regenval en die storm en toen zijn dus de dijken gebroken", vertelt ze. "Mijn neef had contacten bij de zeeverkenners in Dieren, een onderdeel van de scouting. Daar hebben die mannen de vletten (kleine bootjes) geleend en buitenboordmotoren. En daarmee zijn ze naar Zeeland gevaren."

Verhaal mag niet verloren gaan

Bert Stulp uit Doesburg hoorde zijdelings van de verhalen en besloot halverwege vorig jaar op onderzoek te gaan voor de website Doesburg Vertelt. "Ik heb een oproep geplaatst in de plaatselijke Regiobode en ben op zoek gegaan naar nabestaanden. Ook heb ik wat onderzoek gedaan in het archief. Er is helaas bijna niks echt bewaard gebleven, maar alles bij elkaar hebben we het verhaal aardig kunnen reconstrueren", zegt Stulp.

"Het begint ermee dat op zondag 1 februari 1953 vanuit de zeilvereniging De Oude IJssel in Doesburg, op initiatief van burgemeester Reinier Willem Keiser, een aantal vrijwilligers met vletten naar het rampgebied in Zeeland vertrok om reddingswerk te doen. Ze hebben daar meer dan 250 mensen van de verdrinkingsdood gered. Het ging hier om de heren Wanrooij, Slotboom, Westenberg, Klein, Tol, Zwiers en Driessen. Helaas zijn ze allemaal overleden, maar gelukkig zijn er nog nazaten en de weduwe Tol die me meer konden vertellen, zodat het verhaal niet verloren gaat."

Bang toen verkering vertrok

Mevrouw Tol-Bosman weet nog hoe ze zich voelde toen haar verkering Dick naar Zeeland vertrok. "Dat was niet leuk, hoor. Ik was heel bang. want je weet natuurlijk niet wat er gaat gebeuren. Na een aantal dagen kwam hij vreselijk moe terug, hij was natuurlijk dag en nacht bezig geweest. De mannen uit Doesburg werden afgelost door mensen van het leger, maar dat was echt een fout, want die mannen wisten niet hoe de buitenboordmotoren werkten. Als de Doesburgers waren gebleven, waren er waarschijnlijk nog meer mensen gered."

Een boek en een erepenning

Na de terugkeer van haar verkering, trouwden Jopie en Dick in september 1954. Volgens Jopie kreeg haar man als dank een boek, maar dat heeft zij aan iemand anders gegeven. Bert Stulp voegt er aan toe: "Als het goed is, hebben de jongemannen ook een erepenning van Willem-Alexander gekregen. En er is een eerdere onderscheiding door koningin Juliana uitgereikt."

Het hele verhaal van de zes mannen uit Doesburg en de Watersnoodramp is  te lezen op doesburgvertelt.nl

De vereniging op Facebook

Op de site van ´t Olde Doesburgh stond een beschrijving van de geschiedenis van "De Oude IJssel" 

Watersportvereniging “De Oude IJssel” – Van pioniersgeest tot toekomstbestendige vereniging

De geschiedenis van Watersportvereniging De Oude IJssel begint in 1926, wanneer Jochem Gooijer met een zelfgebouwde boot neerstrijkt in Doesburg. Wat begint als het initiatief van een enkele liefhebber, groeit in de jaren dertig uit tot een kleine gemeenschap van watersporters. Er worden gezamenlijke activiteiten georganiseerd en met veel inzet verrijst het eerste clubgebouw: ’t Zeilershonk. Toch krijgt de vereniging pas na de Tweede Wereldoorlog haar officiële status. Op 23 februari 1946 wordt de vereniging formeel opgericht.

De beginjaren kenmerken zich door saamhorigheid en zuinigheid. Er wordt gewerkt met een spaarfonds waarmee leden gezamenlijk de bouw van boten en voorzieningen financieren. De contributie bedraagt in 1946 ƒ 12,50 per jaar – een bescheiden bedrag, maar in die tijd een serieuze investering. De basis van de vereniging wordt gevormd door gemeenschapszin en zelfwerkzaamheid, waarden die tot op de dag van vandaag herkenbaar zijn.

 

Groei van havens en gebouwen

 

Met de groei van het aantal leden groeit ook de behoefte aan ligplaatsen en faciliteiten. In 1952 wordt, na verbeteringen aan de loop van de Oude IJssel, Haven Zuid geopend. Dertien jaar later, in 1965, volgt Haven Noord. Veel van het grondwerk wordt door leden zelf uitgevoerd – een duidelijk voorbeeld van de praktische inzet die de vereniging kenmerkt. In 2003 wordt Haven Noord nog eens met 30 meter uitgebreid om aan de vraag te voldoen. Recent, in het najaar van 2023, zijn de steigers in Haven Zuid volledig vernieuwd.

Ook op het gebied van gebouwen ontwikkelt de vereniging zich. In 1985 wordt een nieuw botenhuis gebouwd op de plaats van de oude schiphuisjes. Dit gebouw krijgt in 2018 een volledig nieuw dak, waarmee het weer toekomstbestendig is. In 2003 vindt bovendien een grootschalige baggeroperatie plaats in zowel de Noord- als de Zuidhaven om voldoende diepgang te garanderen.

Terrein West en de winterberging

 

Een belangrijk onderdeel van de vereniging is Terrein West, waar de winterstalling van de schepen plaatsvindt. In 1978 wordt de eerste winterberging gerealiseerd. Na veertig jaar trouwe dienst blijkt deze loods niet meer aan de eisen te voldoen en wordt in 2018 vervangen door een moderne winterberging. Hiermee beschikt de vereniging over een veilige en eigentijdse stallingsvoorziening, bedoeld om onderhoud te plegen.

Voor het hellingen en verplaatsen van boten heeft de vereniging in de loop der jaren geïnvesteerd in eigen materieel, zoals een hydraulische botenwagen (1992) en een veldheftruck (2007). Een ingrijpende verandering vindt plaats in 2019, wanneer op Terrein West de grootste vispassage van Nederland wordt aangelegd. Dit project leidt tot een herinrichting van het buitenterrein en aanpassing van de toegangsweg, maar onderstreept ook het belang van waterbeheer en natuurontwikkeling in onze omgeving.

Verenigingsleven en betrokkenheid

Zelfwerkzaamheid vormt decennialang het kloppend hart van de vereniging. Sinds 1959 geldt een werkregeling waarbij leden onderhoudsuren moeten maken. In 2021 wordt dit systeem vervangen door een algemene bijdrage, mede omdat het steeds moeilijker wordt om de werkuren te organiseren en te controleren. Hoewel de vorm verandert, blijft de bereidheid om samen de schouders eronder te zetten een belangrijke kracht.

Communicatie speelt daarin een verbindende rol. Sinds 1946 is De Scheepsroeper het officiële verenigingsblad. Wat begon als een papieren uitgave, is meegegaan met de tijd: in 2007 verschijnt de eerste website en tegenwoordig wordt het blad digitaal verspreid.

Het verenigingsleven wordt verrijkt met tal van activiteiten: de Nieuwjaarsreceptie, de Moonlight-avond (viswedstrijd) en de Mosterdsoeptocht voor roeiers zijn vaste waarden op de kalender. Een bijzondere traditie is de uitwisseling met de Duitse partnerstad Friedrichstadt, die sind 1972 tot 2000 bestaat en de internationale verbondenheid van de vereniging benadrukt.

Beleid, regelgeving en financiële gezondheid

Relatie met gemeente en toekomst

 

 

De grond waarop de havens liggen is grotendeels eigendom van de gemeente en het Waterschap. Na een lange periode van onzekerheid over de pacht van Haven Noord en Zuid, is in december 2023 een nieuwe pachtovereenkomst met het Waterschap gesloten voor een periode van 50 jaar. Dit biedt rust, stabiliteit en perspectief voor de toekomst. De grond die eigendom van de gemeente was is in 2015 door de vereniging aangekocht.

Daarnaast zijn er voortdurende gesprekken met de gemeente Doesburg over de inrichting van de Koppelweg en de recreatieve ontwikkeling van het gebied rond de havens. Daarbij blijft de vereniging waken over de belangen van haar leden en het behoud van voldoende ligplaatsen.

Waardering voor vrijwilligers

Watersportvereniging De Oude IJssel is bovenal een vereniging van en voor leden. Vrijwilligers vormen het fundament onder bestuur, onderhoud, organisatie van activiteiten en redactie van De Scheepsroeper. In het bijzonder verdienen de Ereleden en Leden van Verdienste erkenning voor hun vaak decennialange inzet. Dankzij hun betrokkenheid en toewijding staat de vereniging er vandaag de dag sterk voor.